28. hafta...ve biz:)

Arayı uzatmadan yazayım bu sefer:) 18 yaşıma gelene kadar geçmeyen zaman su gibi geçiiippp gidiyor:) Daha geçen hafta hamile olduğumu öğrenmişim gibi geliyordu sanki, ne zaman 28 hafta bitti anlamadım:) Hatta Kaan daha geçenlerde doğmuştu ne zaman büyüdü onu bile anlamadım:) 

Neyse efendim. Biz rutinimizi de yaşıyoruz çok şükür. Kaan bey yaramazlıkları ve şu ara bitmek bilmeyen istekleriyle günümüzü dolduruyor. Her gördüğünü, hatta görmediğini istemekle meşgul şu aralar. Her istediğine sahip olamayacağını anlatsak ta ne fayda, O istiyor da istiyor. 

Evin birinci kaptanı olma takıntısı var şu ara. Babası geçen gün bu evin birinci kaptanı benim ben olmadığım zaman evin erkeği sen olacağın için evin birinci kaptanı sen olursun , Anne ve Gözde ne istersen yapmalılar diye bana takılmak maksatlı Kaan'la konuşuyor. Ertesi gün babamız gece göreve gitti, Kaan efendi attı bacak bacak üstüne " anneeeee bana su getiiirrrrr". Oğlum suyunu kendin alabilirsin dedim, " Ben bu evin birinci kaptanıyım bana su getir, emirlerimi yapman gerek" dedi. Kalkıp getirdim ama gülmemek için kendimi sıkıyorum. Babası geldi anlatıyorum, gördün mü marifetini, oğlun bunu yaptı diyorum babamız gülmekten kırılıyor. Dün akşam babamız bu geminin sahibinin ben olduğumu kamuoyuna duyurdu da konu kapandı...sanırım:))

 Geçen hafta sonu gidip küçük oğlumuzun yatağını ve şifoniyerini almıştık ikea'dan. Dün sabahta kahvaltıdan sonra 1 saatlik uğraş sonucu şifoniyeri kurduk. Darısı yatağın başına:) Sonra Kaan bey tutturdu beni dağa götürün diye. Oğlum hava rüzgarlı, bu havada ne dağı dediysek de anlatamadık. Bursa'da inkaya denilen bir yer var. Uludağ milli parkının hemen altı. Kocaman ama gerçekten kocaman bir çınar var burada. Tam 600 yıllık diyor tabelada:) Oraya gittik. Çok şaşırdı. Ayrıca  yüksekten korkan Kaan bey şehri bayağı bir yüksekten görünce biraz korktu ama güzeldi:)

Bu da koca göbek ben:) 28 hafta bitti:) 8 kilo aldım:) Geçen hafta dr kontrolümüz vardı. Her şey yolunda görünüyor dedi doktorumuz maşallah:) Biz neredeyse her şeyi tamamladık. Erken gelme ihtimalimize karşın. Yıkanıp ütülenip yerleşmesi kaldı, bir de bebek arabası. O kadar çok seçenek var ki hangisini alsak diye araştırıp duruyoruz:) Kendi arabamızı alırken bu kadar bakmadık:) Birde bebek şekerleri kaldı, onu da gidip görüp beğendik, ama halen babamız isim koyamadığı için şekerlerimizi yaptıramıyoruz:) 

Geçen hafta evime şahane bir arkadaş geldi bu arada:) Sevgi-Sİtare alıp küçük prensesini çıktı geldi. Öyle çok konuştum öyle çok konuştum ki anlatamam. Hatta tek kare fotoğraf çekilmemişiz gittikten sonra fark ettim. Azıcık sussaydım da iki kare foto ile günü ölümsüzleştirseydim dimi:) Ama çenem nasıl düştüyse unutmuşum:( Neyse bir daha ki sefere:)

Veee Maşallah diyerek başlıyayım:) Küçük erkeğimle tanışın:)) İsim düşünürken artık resmine bakıp düşünüyoruz:) Delimiyiz? Evet:))

Dualarınızı esirgemeyin olur mu? Sevgiyle:)