Yine ve yine uzuuuunnnnn zaman olmuş yazmayalı...Günün başlaması ile bitmesi bir oluyor sanki...Ya da artık ben kaplumbağa hızında hareket ettiğimden işleri yetiştiremiyorum:)))
2 ay olmuş neredeyse yazmayalı...Biz bu iki ayda neler yaptık fotoroman tadında şöyle bir özet geçeyim:)
İlk karnemizi aldık 25 ocak 2013 günü:) Hepsi 5 çok şükür:) Öyle heyecanlandı öyle heyecanlandı ki anlatamam. Tabii bizde. Ben karne alırken bu kadar heyecan yapmamıştım belki:) Allah hep böyle mutlu günlerini göstersin inşallah:)
15 tatilde aslında hiç bir şey yapamadık. Çünkü babamızın bel fıtığı tuttu...Adamcağız resmen ızdırap çekiyor. E zaten benim halim malum. Bir yerden bir yere yürümek bile zorla olunca çocuğumu sadece bir kere Bilim ve Teknoloji müzesine götürebildik. Şahane bir yer bence. Tüm mekanizmayı kurmuşlar, sen gidip deneyi yapıyorsun. Sürekli olarak seninle ilgilenen , anlatan görevlilerde var- ki sanırım üniversite öğrencileriydi. Çok beğendik. Kaan beyde çok mutlu oldu:)
Ve tabiii 15 tatilin 2. yarısında Sünnet oldu Kaan bey:) 5 Şubat 2013 günü lokal anestezi uygulanarak sünnet olmak için hastaneye gittik. Giydirdik, hazırladık, bizimle beraber 4-5 çocuk daha vardı. Ameliyat önlüğünü falan giydirirken ağlamaya başladı ufak ufak. "Korkuyorum anne" dedi. Sonra tüm çocuklarla beraber ameliyathaneye gittik. Ameliyathane sayısı çokmuş aynı anda başka başka doktorlar sünnet yapıyormuş...Toplu kesim töreni!!!! Neyse girdi Kaan bey içeri biz kapıda kaldııkkk..Yarım saat geçti giren çocukların hepsi çıktı bizimkinden ses yok. Sonra hemşire çıktı ameliyathane kapısına " oğlunuz kıyameti koparıyor içeride, lokal anestezi uygulayamıyoruz, genel anestezi verelim mi? " dedi. " E buraya kadar geldik, verin dedik" 10-15 dakika sonra yarı baygın, yarı uyanık çıktı...
Yaklaşık 7 yıldır heyecanla beklediğimiz olay bitti:) Şimdi hayırlısı ile kardeşi de doğunca sonbaharda sünnet düğünlerini yapmayı planlıyoruz Allah nasip kısmet ederse.
Mudanya kaçıyoruz arada. Havayı güzel bulunca:)
"Mantılara" simit atmaya:))
Vee sona gelmek üzereyiz:)
Tam 35 haftalık hamileyim bu resimde:) Mecburen sezeryanla doğum yapacağım için pazartesi günü sezeryan günü alıcaz. Dün kontrolde oğlumuzun açısından her şey yolundaydı. (Maşallah) Ben ise böbreklerimi iltihaplandırmayı başarmışım. İlaçlar verdi. İnşallah sorunsuz oğlumuzu kucağımıza alırız. Dualarınızı bekliyoruz tabii:)
Bunlarda anneanne ile oturup 2 gecede yaptığımız bebek şekerlerimiz... İsim etiketleri eksik bir tek...İsim koyabilirsek inşallah onu da ekliycez:)) Lokum kutularımızda hazır, kapı süsümüz, yatağımız, bebek arabamız...Tam tekmil hazır bekliyoruz. Ama onlar başka bir post konusu:)) Aslında her şey boş...Yeterki sağlıkla gelsin:) 1 yada en geç 2 haftaya bekliyoruz bakalım paşayı:)

ooo maşallah allah kucağına almayı nasip eylesin gelin hanım.
YanıtlaSilayy ne güzel sünnet işide halolmuş ben çok korkuyorum evet yanlış yazmadım oğlum yerine ben korkuyorum neler olacak canı çok acıyacak mı diye:)
amiiinnnnnn canım inşallah...ve evet darısı başınıza..Öyle çok korkuyordum ki anlatamam...ama inan korkulacak hiiiç birşey yokmuş...operasyondan yarım saat sonra koşuyordu bizim paşa...ama çocuğu baştan yorma genel anestezi ile yaptır...:)
Silcanım Dilek hamilelik çok az kadına yakışıyor bence ve sen yakışan nadir kadınlardan birisin maşallaahhhhh! Rabbim evladını da sağlıkla ve vakti zamanında kucaklamayı nasip etsin.. Babaya geçmiş olsun.. Kaan'cığımıza da geçmişler olsun şükür bitti gitti:)
YanıtlaSilöpüyorum.. Allah yardımcın olsun
Ah deli anne'm güzellik gören gözdedir derler...sen güzel baktığından beni güzel görüyorsun bence:) ve amiiinnnnn inşallah sağlıkla alırız kucağımıza. Bende öperim...
Sil