Yakışıklım, evimin erkeği büyüyor...Yaramazlıklar ise son hız. Öyle ki yaramazlık konusunda sanırsınız doktorasını yapıyor:)
Öyle şeyler yapıyor, öyle ince ayrıntılara takılıyor, öylesine ince düşünüyor ki şaşırıyoruz karı koca:) Ama tembel ben yazmayınca her şeyi unutuyorum işte.
Tüm okul Kaan bey'i tanıyor. Okula girdiğimiz anda bir öğretmenin, velinin yada görevlinin beni çevirip bir şey anlatmaması mümkün değil. Herkesin Kaan ile ilgili anlatacak bir şeyi var sanki. Ama genel kanı " çok yaramaz, çok hareketli, çok zeki, çok tatlı" :) Okumayı sökeli çok oldu çok şükür hemde sınıfındaki arkadaşları henüz okumaya geçememişken. Çünkü 14 harf öğrendiler henüz ama anaokulundan tüm harfleri öğrendiği için Kaan bey okumaya geçti:) Şimdi yolda, sokakta, evde , tv izlerken her şeyi okuyor, bize okudukları ile ilgili sorular soruyor. Çok şükür:)
Kardeşi ile ilgili endişeleri, merakları var. Ben çok yemek yemeliymişim mesela yoksa bebek midemdekileri yediği için ben hasta olurmuşum. Bebeğin karnına giden "boru" benim mideme yapışıkmış yediklerimi oradan o alıyormuş:) Bebek doğacağı zaman 3 gün hastanede yatacağım için çok üzülüyormuş. Beni çok özleyecekmiş, hep ziyaret edecekmiş.
Okulumuzun yılbaşı partisi oldu tabii gittik. Bir heyecan bir hazırlık görmeniz lazımdı. Giyeceklerini kendisi seçti. Saçlar jölelendi, babamızın parfümlerinden sıkıldı " anne acayip yakışıklı oldum dimiii? Kızların hepsi bana aşık olacak, Kaan'la evlenmeliyim diyecek, dimiiii? " dedi:)
Yalnız kızların havası başka oluyor dimi? sınıf arkadaşlarının bir kısmı ile öğretmenimiz.
Çok eğlendi dans etti, koştu oynadı, tüm aktivitelere katıldı. Eve geldiğimizde ikimizde pert durumdaydık:)
Bu da "biz":) 2,5 kişi:)
Karnım önlenemez bir hızla büyüyor:) 7 kilo almışım toplamda 27. haftadayız şu an yani resmi olarak 6 aya veda ettik. Minimum 8 hafta daha dayanmasını diliyoruz Allah'tan. Sağlıkla, sıhhatle bir doğsa. Halen isim bulamadı babamız. Bekliyorum. Her gün başka başka alternatiflerle geliyor. Kaan'ın ismini koyarken hiç zorlanmamıştık. Bunda nedense cinsiyetini öğrendiğimiz günden beri düşünüyor:) Ufak ufak eşyalarını almaya başladık. Kaan'ın tüm bebeklik araç ve gereçlerini eşyalarını dağıttığım için sanki ilk bebeğimizmiş gibi her şey sıfırdan alınıyor. Tek zor yanı benim halimin olmaması ve yürüyememem. Çarşıya varana dek yoruluyorum zaten.(Arabayla gittiğimiz halde:) Sonra ilk gördüğümüz mağazadan bir kaç birşeyini alıp eve dönüyoruz. Pilimin dayanma süresi ortalama 1 saat:) Buna da şükür.
Ben bu kadar zorla evlat sahibi olmaya çalışırken bu sabah haberlerde yeni doğmuş bebeği poşete koyup çöpe attıkları haberini gördüm. Söyleyecek çok şey var aslında ama kamuya açık alanda ağzımı bozmamaya dikkat ediyorum. Yazık...
Birbiri ile alakasız, aklıma gelen her şeyi yazdığım saçma sapan bir post oldu. Farkındayım. İdare ediverin:)) Son olarak ...
Bu reklamı her gördüğümde boğazımda bir yumru, dilimde ardı ardına sıraladığım bir sürü dua oluveriyor. o küçük kız doktor olma arzusunu öyle içten "inşallah ta olurum" diye dile getiriyor ki her defasında inşallah diyorum, inşallah olursun. Böyle babalar oldukça umut hep var....
Sevgiyle....:)
ne güzel bir yazı olmuş bu dilekciğim, yorma kendini alınıcaklar doğduktan sonrada alınır, sen kendine iyi bak ki bebeğinde iyi olsun...
YanıtlaSilKaan gerçekten kızların kalbini çalıcak kadar yakışıklı, merak ettim kaç kız evlenem mi dedi o akşam :))))
Narish'im tabii doğduktan sonra da alınır ama herşeyi kendim seçeyim, kendim alayım diyorum. sonra bebekle çıkmak çok zor olur Kaan'dan biliyorum:)) ve hiç bir kız evlenme teklifinde bulunmadı:))) öyle koşturdu ki arkadaşlarını gözü görmedi:)))
YanıtlaSil