uzuuunnn ve bol resimli bir posttur dikkat:)

Tembelim ben tembel....Aslında vakit kalmıyor diyeyim de kendimi avutayım olur mu? :) Kaan bey okula başladı neredeyse ilk dönemi ortaladık ben halen okula başlamamızı yazamadım. Ama bunda en büyük etken Kaan bey'in istekleri, ödevleri, yaramazlıkları olduğunu belirtmeliyim. Neyse efendim.  Allah'a çok şükür ki biriciğimizin okula başladığını gördük. Heyecanlı ve endişeli bir okul arama bulma döneminden sonra nasıl olacak ne yapacağız evresini kolumuzu sakatlayıp okuldan uzunca bir süre ayrı kalarak atlattık. 1. sınıflar okulların açılmasından 1 hafta erken başlıyorlar ya hani, işte biz o 1 hafta okula gidebildik sona kolumuzu sakatladık. Ne kadar çok  ağladı, ne kadar çok üzüldü anlatamam. "Ben okula gidemiyorum, arkadaşlarım gidiyor, okula gitmek istiyorum" diyerek bizi bitirdi. Hırçınlığı, huysuzluğu en üst noktaya vardı. Bende her gün 1-2 saatte olsa okula götürdüm, yanında oturdum. Sağ kolu olması sebebi ile hiç bir şey yapamasa da okula gitmek iyi geldi. Biraz yoruldum evet ama en az hasarla atlattık sanırım.

Okulun ilk gününden bir kare... 

Bir başka kare:)

 Hayvanat bahçesine gittiler bir gün. Kolu sebebi ile öğretmene rica edip bende gittim. Ben yorgunluktan bittim bu yaramazlar bitmedi:)

 Kolumuzun hali buydu. Arkada görünen ise okulunun bir bölümü...

 Okul maceralarımız anlatmakla bitmez. Öğretmen neden o kadar çok konuşuyormuş? Akşama kadar hiç susmuyormuş, çok az oyun oynuyorlarmış, hep "susun çocuklar" diyormuş, çok ödev veriyormuş (-ki gerçekten çok ama çok ödev veriyor yahu) falan filan. Bugün yine şikayet aldık öğretmenden. Hiç susmuyor, sürekli konuşuyor, eşyalarını toplamıyor diye şikayet etti öğretmen. kısmet düzelecek inşallah:)

Geçen gün bir akrabamızın düğününe gitmiştik...Beklerken sıkılan baba oğuldan bir kare bu da:)

 Üst ön dişi de düştü, yada düşüremedi bunu da çektirdik diyelim. Çünkü şimdiye kadar 3 dişi düştü ancak üçünü de dişçide çektirmek zorunda kaldık. Korkusundan bize dokundurmuyor dişçide sesi bile çıkmıyor:)

Böyleyiz, Allah'a şükür iyiyiz. İşe git, eve gel, Kaan'ın okulu, ödevleri derken gün nasıl bitiyor anlamıyorum. Bayram bile geldi geçti anlamadım. Zaten izinli de olmayınca hiç anlamadım:) Allah bozmasın diyelim.

Ve tabii birde içimde taşıdığım bir mucizem var. Hatta şu an tekmeleri eşliğinde yazıyorum bu postu. Maşallah diyelim:) 17. haftadayız gün itibari ile. Küçük bir top misali göbeğim var. 1 kilo almışım bu zamana kadar. Bulantım yok iyiyim ama canım hiç yemek yemek istemiyor. Açlıktan başım dönmese yemek yemeği hatırlamıyorum. Kaan'da böyle değildim hiç fil hesabı yerdim) Sağlıklı olsun da gerisi önemli değil tabi:) Bu arada cinsiyetimiz de belli...Bahisleri açayım...Sizce ne? 

Uzun süre yazmayınca çenem düşüyor:) Sevgiyle, huzurla:)