Vallahi istiyorum:)

Baştan uyarayım...Bir başka " Ben bebek istiyorum" postu okumak üzeresiniz:) Lütfen sabırlı olunuz...:))

Bir önceki postta bebek isteme tutkumu depreştiren, rüyalarımı dahi etkileyen, hamile arkadaşım Hülya'mın 13 günü kaldığını yazmıştım ya...2 gün önce cadı gelmeye karar vermiş. Hülya'nın sabah suyu gelmiş, akşam ise sezeryana almışlar. Hülya sezeryanda iken haberimiz oldu.Allah'ım bir heyecan,bir heyecan, sanki ben doğuruyorum. Oktay'ın dayısı karşı komşumuz. Kaan paşayı dayılara bıraktık hemen hastaneye koştuk. Yahu ne zormuş ameliyathane kapısında beklemek. Dilimizde dualar bir yandan sabır çekerken bir kaç dakika geçti ve bebek geldi. Küçücük, çooookkkk saçlı, pespembe bir prenses....Cümbür cemaat asansöre bindik. Kalabalığız lakin o kalabalıktaki tek bayan benim. Hemşire bebeğin kıyafetlerini al gel dedi. Aldım bebek valizini düştüm hemşirenin peşine.Aşısını yaptılar, kilosunu ölçtüler verdiler bana giydireyim diye.( Üniversite hastanesi noolacak:P)))  Tanrım küçücükkkkkkkk!!!! Deneyimli olmak böyle bişeymi yoksa içimdeki bebek aşkındanmıdır hiç tereddütsüz giydirdim. Kaan'dan önce kucağıma bebek alırken titrerdim bir yeri incinecek diye. Giydirdim sardım sarmaladım götürüp babasına verdim...İçimden hiç vermek gelmemişti halbuki. Çok yalvardım bana verin diye ama vermediler:(( Arkadaşlarımı hiç bu kadar cimri bilmezdim. Ne olurdu sanki benim olsaydı:))

2 gündür gece gündüz hatta rüyalarımda hamile olduğumu, doğum yaptığımı, hangi doktora gitmem gerektiğini, nasıl doğum yapacağımı, inşallah en az 8 ay nasıl taşıyacağımı düşünüp duruyorum. Sevgili sitare sormuş cesaretmi edemiyorsun demiş...Keşke öyle olsaydı arkadaşım. 1,5 yıl önce adamın teki peşinde 47 metre fren izi bırakarak ortalama 150 km hızla gelip çarparak hayatımı altüst etmeseydi ben şimdi 3. çocuk planları içinde olurdum. Yinede Rabbime binlerce defa şükür olsun ki yaşıyorum, kimsenin yardımına muhtaç değilim.

Dün Kaan'ı da götürdüm bebeği görmeye. Dünden beri de Kaan ağlıyor "bizim neden bebeğimiz yok" diye. Hemen bebeğimiz olmalıymış. Oğlum tamam Allah izin verirse olacak diyorum. Gün ve saat istiyor beyefendi. 6 yaşında olunca olabilir diyorum bu seferde ben ne zaman 6 yaşında olucam davası başlıyor...Benim derdim bana yetmiyo sanki...sıpa:)

Son günlerde hayatımızdaki değişiklik bundan ibaret:) Yazı bekliyoruz umutla, hevesle. Yaz gelse tatile gitsek. Bursa'ya gitsek, İstanbul'a gitsek. Hayallerrrr, hayalleeeerrr:) Kar yağmasa, güneş açsa mesela artık...Blog arkadaşları okuyorum kar yağdı diye post atmışlar...Ben güneş açtı diye bi post yazıcam:)