uzun süredir evde hasta yatıyordum. istanbul kar altında ne kadar sokağa çıkmasamda ,lahana gibi kat kat giyinsemde olmadı ve ben üsütüp yataklara düştüm... bademciklerim balon gibi olunca dr.gittim oda bana rapor yazdı bende evde yatıyodum ne yapayım... istanbul da yaşaayan arkadaşlarda biliyolar ki istanbul çooook soğuk yaaaa.... zaten ben her zaman normalden fazla üşürüm e hal böyle olunca soğuklar yüzünü göterince ben yatağa düştüm. neyse şimdi çok daha iyiyim...bol bol dinlenip bol bolda vitamin alınca çok daha iyi oldum. neyse en son dr kontrolüne annem ,kardeşim,eşim,ben şeklinde gittik amabi daha annemle gitmiycem annem dr'u görünce başladı beni şikayet etmeye ,"doru düzgün yemek yemiyo,süt içmiyo,peynir yoğurt yemiyo,et,tavuk yemiyo,yatmıyo ,dinlenmiyo,hep ayakta,vs.vs.dr bile şaştı kaldı bu şikayet bombardımanına...neyse bebişimizi görünce sustu allah'tan bebişim biraz daha büyümüş hatta hep geniş geniş yatardı bu sefer ikibüklüm olmuş oğluşum... yüz üstü yatıyodu..hep çok hareketli bir bebek olan bebişim bu sefer azıcık hareket edince biraz korktum bişeymi oldu diye ama dr'um uyuyo olabileceğini söyledi ultrason aleti ile karnıma biraz vurdu hafifce veeee bebişim uyanmış olsaki taklalarına başladı. hatta bir ara yüzünü tam olarak bize dönünce içim bi tuhaf oldu tabi bu arada monitörün karşısında elinde kamerasıyla kardeşim,gözyaşlarıyla annem, bitmeyen sorularıyla eşim dr'umu delirtmekle meşgullerdi. neyse çok sükür gelisimi yerinde , artık biraz daha alıştım oğlumun tekmelerine ...hatta bi kaç saat hareket etmeyince başlıyorum,yoksa bişeymi oldu,niye hareket etmiyo oğlum ,dr.gitsemmi demeye ama sonra birden bi uçan tekme atıp beni kendime getiriyo.
kendimi dışarı çıktığımda bebişe bişey almıycam diye firenliyordum ama yok olmuyo zaten artık kırk yılda bi dışarı çıkar oldum.Belim çok ağrıyo çıktığımda da resmen ne bulsam alıyorum...dün bugünün sevgililer günü olması sebebi ile eşime bişeyler bakmak için biraz dışarı çıktım eskiden olsa ençok kendime alırdım şimdiyse, kendime hiçbişey,eşime bi kac bişey,oğluma HERŞEEEYYY olarak eve dönüyorum. e tek ben böyle değilim ama dün ben 2 tane tulumlu takım,canım arkadaşım komşuucum ise bir minicik kazak,bir minicik hırka ve alt açma takımı almış tam ben onları severken eşim isten geldi oda bebişime dünyanın en sevimli ! tulumunu almış: sanırım şimdiye kadar oğluma alınan en minik şeydi ki görür görmez yok canım bu kadar küçükmü olacak demişim. komşum e ne bekliyosun 2 yaşında doğmayacak çocuk ancak bu kadar doğacak diyince başladım ağlamaya -zaten herşeye ağlıyorum.sanrım ufak ufak deliriyorum. neyse bu arada 65 kilo oldum. 61 ile başlamıştım arkadaşlar boyun uzun(1.72) sadece karnın var deselerde ben kendimi balina gibi hissediyorum aslında oğlum hayırlısıyla sağlıklı bir doğsa başka bişey istemem ama insan yinede tartıya çıkınca bi tuhaf oluyo.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder