durum bildiriyorum:)

Nereden başlayacağımı bilemedim yahu. Cümleye başlayıp başlayıp siliyorum:) Kronolojik sırayı takip edeyim bari:)

10 Nisan 2012 günü paşamın ilk süt dişine veda ettik:) Aslında pek kolay olmadı. Dişi bir süredir sallanıyordu zaten sonra bir akşam bir baktım arkadan yeni dişi gelmiş. Hemde bayağı bayağı yarılamış. Hemen ertesi sabah Diş hekimine gittik. Baktı dişin simetrisi için yanındaki sallanmayan dişinde çekilmesi gerektiğini söyledi. Tam çekecek hazırlık yapıldı iğne elinde sordu, "herhangi bir alerjisi varmı?" Var dedim. Dişbudak ağacı polenine ve penisiline alerjisi var dedim. Dr durdu. "AAaa olmaz o zaman gidin bu anestezi ilacına alerjisi varmı yok mu test ettirin" dedi.Mesai bittiğinden ertesi gün gittik test yaptırdık. Yine randevu aldık. Dr koltuğuna yine oturduk. Bu sefer " tamam çocuğunuzun bu ilaca alerjisi yokmuş ama yinede tüm ekipmanı hazırlayıp,tüm ilaçları temin edip,  damar yolu açıp öyle çekmeliyiz yarın sabah gelin" dediler. Canımıza tak etti. Başka bir Dr'a gittik. Kadın baktı sadece sallananı çeksek yeter dedi ve sadece sprey uyuşturucu ile sallanan dişi çekti.

Artık böyle dolaşıyoruz:) 

Sonra 23 nisan hazırlıklarımız vardı görülmeye değer. HEr gece uykudan ağlayarak uyandı desem yeridir. Heyecanlandı, endişelendi, korktu. Tabii bunları bizde yaşadık. Evde ne çalışmalarının provasını yaptı ne de gösteri hakkında bilgi verdi bize. 3 gösterideyim dedi sadece. Birisi zeybek, birisi step diğeri Memleketim şarkısı eşliğinde bir gösteri dedi. Kostümleri bile görmedik gösteri sergilenene kadar. Ama çok güzel oldu çok duygulandık.Anne baba olmak ne güzel. Allah her isteyene versin. Ağlamaktan izleyemedim bile.

Küçük efe'm benim. Kargaya yavrusu şahin görünürmüş hesabı çok yakışıklı olmuştu çookkk:)Çok güzel bir programdı.Her şey en ince ayrıntısına kadar düşünülmüştü. sadece çocuklar değil anne babalarında eğlenmesi sağlandı. Herkes mutlu ayrıldı yani.

Ve son 35 gün hayırlısı ile. Şafak sayıyoruz neredeyse. Yerimiz bir belli olsaydı en azından. Belirsizlik elimizi kolumuzu bağlıyor.

                                                                                                                                                               

Bir süredir yoktum. Blogum kapalıydı. Arayan, soran, mail atan, face'ten ulaşan herkese çok teşekkürler. Sebebine gelince gereksiz kişiliklerin hayatımıza müdahil olmalarına sinirlendim. Çok yakında blogumu davetli hale getireceğim. Zaman bulup mail adreslerinizi toparlaya bilirsem inşallah:) O zamana kadar görmezden gelmeye çalışıyorum.