haberler, haberler....

Herkese selamlar...Uzunca bir ara oldu bu sefer. Neler yaptık , ne imtihanlar verdik bu arada...Kronolojik sırasıyla..:)

*15 günlüğüne Antalya'ya gittik. Oğluş çok eğlendi bizde yeniden tatil yapmış olduk yaz biterken. İyi geldi ama vukuatsız bitemezdi dimi? Kaan bey havuzda düştü ve kaşını yardı. Çok ama çok korktuk. Otelin dr'u geldi hemen ama derin ve büyük bir kesik olduğu için hastaneye gönderdiler bizi. Dr "yapıştırmayı deneyelim, tutarsa dikiş atmayız böylece az iz kalır" dedi. Yapıştırdı. ve şükürler olsun ki tuttu. Dikiş atılmaya gerek kalmadı ama yinede kaşının hemen altında iz kalacak:( Buna da şükür diyelim.

*Bunu unutacağımı hiç sanmıyorum ama yine de tarihe not düşmek adına; Antalya'dan dönüş için uçak bileti bulamayınca otobüsle döndük. Yolda Kaan bey benim çişim geldi diye tutturdu. 5 dk tuttuktan sonra dayanamayınca pet şişeye yaptırdık. Şans bu ya otobüs 10 dk sonra bir tesiste durdu. Kaan bey yine benim tuvalete gitmem gerek dedi. Tuvalete gittik. "Oğlum ne çabuk geldi tuvaletin daha 10 dk önce yaptın ya nasıl oldu bu?" diye sordum, el cevap....."bu çok uzun bi hikaye anne"....Anne kalakalır tabii bu cevap karşısında dimi? :)

*Çok şükür eve geldik temizlikti, market alışverişiydi, 6 makine çamaşırdı derken sanırım biraz yoruldum. Pazartesi işe başladım . Sabah işe gittim ama duramıyorum çünkü nefes alamıyorum. Pnömotoraks'lı olduğum için her nefeste sırtıma bir bıçak saplama hissi beni korkuttu. 15 dk sonra "ben bir acile gideyim geleyim" diyerek işten çıktım. Hastaneye gittik. Acilde bakıp, benimle baş edemeyip,servise gönderdiler, röntgenler, ekg, ilaçlı tomografi,sayısız kan testleri derken 2 günün sonunda enboli şüphesiyle elime bir torba iğne ve ilaç tutuşturarak eve gönderdiler.Tam iyiyim artık ilaçlarında etkisiyle nefes alabiliyorum derken bu sefer 10 dakikada bir kusmaya başladım. Ama perişanim, yerlerdeyim. Gece yarısı Kaan'ı bırakabilecek bir yer olsun hastaneye gidicez. Ama yok. Sabahı zor ettik. Sabah hastaneye gittik yine testler filmler tekrar derken dr hastaneye yatırıyorum seni dedi ve yattım. 2 günün sonunda biraz toparlayınca ben artık evde idare edebilir deyip çıktım.

*Hafta sonu falan derken iyice toparlandım. pazartesi yine işe gittim. Tam 1 saat çalıştım çalışmadım eşim telefon etti. 2 dayısı Sarıkamış'a bağlı bir beldede oturuyorlar. Belde de lise olmadığı için beldenin tüm çocukları Sarıkamış'a gidiyorlar yatılı. 2 dayısının 4 çocuğu da liseye gidiyor Sarıkamış'a. Pazartesi sabahı okul servisi bir araca 34 çocuk "istifleyerek" yola çıkmış. Daha 2 km gitmeden 150 km hızla bir tıra arkadan çarpmış. Birisi dayısının kızı 4 gencecik yavru vefat etti. 30 çocuk yaralı. Eşimin diğer kuzenide yaralılar listesinde. Hemen düştük bizde yola. Gittik. Bu kadar büyük acı nasıl olur gördük. 4 tane yavruyu köy meydanında okul sıralarının üstüne koydular tabutla. Bir köy ağıtlar eşliğinde verdi toprağa yavrularını. Köy küçük olunca herkes birbiriyle akraba zaten. Kim kime ağlayacağını, yanacağına şaşırmış.Evlat acısı nasıl yakıyormuş gördük, yandık, bir anne baba nasıl parçalanırmış şahit olduk. Allah kimseye vermesin evlat acısı.Hiç kimseye, düşmanıma bile.Günler geçtikçe acıları katlanıyor. Artıyor.

*Böylece bayram geldi. Ama adı bayram. Kurbanımızı kestirdik bitti. Aileden uzakta,olunca zaten bayram olmuyor birde cenaze olunca hiç olmuyor. Dün bir arkadaşımıza gittik 3 aile toplandık yemek yedik ve bitti. İnşallah Allah hepimize hayırlı, huzurlu, mutlu, sevdiklerimizle birlikte bayramlar verir.

Hayat bir şekilde devam ediyor işte. Hastalık, ölüm...unutuluyor yavaş yavaş:(Hayat denen hengamede yuvarlanıp gidiyoruz. Halimize binlerce şükür tabii. Allah bu günümüzden geri koymasın dimi?

Çok kararttım içinizi dimi. İnşallah güzel günler gelecek, bekliyoruz, 2. çocuk için dr turlarına başlıyoruz, tayin hazırlıklarına başlıyoruz...Umut...Olmasa ne yaparız:)

İçinizi kararttım, biraz fotoğraf koyalım .....

Antalya'ya gitmeden Kaan bey'e yoğun ısrar ve isteği üzerine doğum gününün üstünde 3 ay geçmiş olmasına rağmen kreşte doğum günü yaptık:)

 Anne oğul mısırcıyız biz. Dışarı çıktığımızda mısır olmazsa olmazımız:)

 Kemer saat kulesi.