dün sabah bi uyandık manzara budur efenim...biz kışı bitiremedik.tam bahar geldimi ne derken bi bakıyoruz yine kar yine kar...2 nisan 2008 tarihlidir efenim bu görüntü.hala üşümekteyiz hala üşümekteyiz.kalın kalın montların ardından çıkamadık henüz.e hal böyle olunca oğluşumun mecburi ev hapside devam ediyor.maalesef dışarı çakarmaya korkuyoruz.zaten sık hastalanıyo.
bu günlerde işimin yoğunluğundan ve oğlumu görememekten çok şikayetçiyim.eve geldiğikten 2-3 saat sonra paşa uyuyo.sabahta yarım saat 45 dakika gördükten sonra işe gidiyorum.yani toplamda oğlumu günde 3-4 saat ancak görüyorum.içim acıyo.vicdan azabı çekiyorum.bensiz büyüyomuş gibi hissediyorum.zaten eve geldiğimde de yorgunluktan ve yemekti ev işiydi koşturmaktan yavruma zaman ayıramıyorum gibi hissediyorum...sanırım bu günlerde biraz depresifim....:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder