Hayatımız günlük koşturmalar içinde devam ediyo....her sabah kalk aynı şeyler aynı koşturma,işe git o'da hep aynı,eve gel yemek ,kaan,çay,uyu........budur yani...dışarısı çoook soğuk adımımızı dışarı atamıyoruz.zaten dışarı çıksakta öyle gidebileceğimiz pek biyer yok.kaanla gidilebilecek yerler sayısı tüm şehirde bir elin parmağını geçmez.e hal böyle olunca eve tıkılıp kalıyoruz.
İnsanın bişeyleri beklemesi iyi oluyo aslında...işte ;bayram gelecek ,bir heyecan...yılbaşı gelecek ,bir heyecan....eee bitti neyi bekliycem ben şimdi..(sanırım depresyondayım)günlerin aynı geçmesinden sıkıldım...neler yapmak istiyorum aslında neler....arkadaşlarımı özledim mesela beraber oturup bi fincan kahvenin yanına şeker gibi sohbetlerini özledim.Alışverişe çıkmak istiyorum rengarenk mağazalar gezmek ilginç şeyler almak istiyorum(burada imkansız)ve tabi bu alış verişi donmaya başladığım için yarım saat geçmeden bitirme zorunda kalmamak istiyorum.Oğluşumla şöyle sıcacık havada çayıra çimene uzanmak istiyorum..Annemi babamı kardeşimi her istediğimde yanımda görmek istiyorum.Deliksiz sabaha kadar uyumak istiyorum(ah oğluşum büyüyüpte bunları okursun inşallah)Oğluşuma eşime kendime daha çok zaman ayıra bileyim istiyorum...yavrumun her anında olayım istiyorum...evim her daim teeerrrtemiz pırıl pırıl olsun istiyorum.....istanbul'u özlüyorum...
tamam biliyorum çok şey istiyorum...evet evet sanırım depresyondayım...acil bi çıkış yolu bulmak gerek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder