İçimden geçenleri yazmak için oturdum ama ellerim klavyenin üzerinde öylece bekliyorum...beynimde binlerce kelime savruluyo...en iyisi en başından başlıym...biliyosunuz oğluşum bronşit oldu...çapaya gittik...orda çocuk doktoru bi akrabamız var(mış)...bilmiyodum..adam daha oğluşumun karnına bastırdı ki genel batın kontrolü yapsın '''aaaa rutinde hangi tedaviyi görüyosunuz karaciğeri ne zamandır büyük 'dedi kafamızdan aşağı kaynar sular döküldü...ne diyosun dr olduk...bilmiyomusunuz dedi ..hiç kontrole gitmedimi bu çocuk dedi..bilmiyoduk..her ay onca para döküpte gittiğimiz...daha iyidir aman daha iyi ilgilenilir dediğimiz özel hastaneler bu güne kadar hiç bişey dememişlerdi....neyse bronşiti geçene kadar beklemek zorunda kaldık...bir hafta kadar çekti yavrum bu başbelası hastalığı...sonra karaciğerde ne olduğunu tam anlamak içi tekrar gittik...allah oraya düşürmesin...insanı mahvediyo...hemde 'TANIDIK'olduğu halde resmen perişan olduk...düzinilerce tahlil yapıldı ,doopler denilen zımpırtıdan çekildi,ultrasonlar .usg ler derken anlaşıldı oğluşumun karaciğeri ve dalağı büyük....ayrıca karaciğerde hemanjiyomu var..yani kitle...ne olduğunu anladık ama ne yapacağız daha bilmiyoruz..yani zaten hastane prensibiymiş hiiiç bişicik söylemiyolar...karı koca orta yerimizden çatlamak üzereyiz.
-dr bey nasıl oğlumuz...iyimi...kötü bişey yokya...
-bakıyaz...herşey tamamlansın söyleriz...
böyle işte ..ya insan evladıyız bizde ..çokmu zor şöyle yada böyle demek..allah tan en sonunda o dr akrabamız korkmayın kötü bişey yok...deyiverdi...şimdi başka bi ana bilim dalına sevk edildik araştırmalar orada sürecek..hematoloji abd...22 şubata en erken tarıh olarak gün alabildik...şimdi o günü iple çekiyoruz...ama her anım şu an olduğu gibi ağlamakla geçiyor..kötü bişey çıkacak diye ömrümden ömür gidiyor...yok dayanamam...biliyorum iyi düşünmeliyimki iyi şeyler olsun...dr doğuştandır muhtemelen korkmayın dedi ama bunu gel yüreğime anlat.. ama bişey olmayacak...allah meleklerini korur.. hem tıp bu kadar gelişmişken tedavi olur geçer...
-dr bey nasıl oğlumuz...iyimi...kötü bişey yokya...
-bakıyaz...herşey tamamlansın söyleriz...
böyle işte ..ya insan evladıyız bizde ..çokmu zor şöyle yada böyle demek..allah tan en sonunda o dr akrabamız korkmayın kötü bişey yok...deyiverdi...şimdi başka bi ana bilim dalına sevk edildik araştırmalar orada sürecek..hematoloji abd...22 şubata en erken tarıh olarak gün alabildik...şimdi o günü iple çekiyoruz...ama her anım şu an olduğu gibi ağlamakla geçiyor..kötü bişey çıkacak diye ömrümden ömür gidiyor...yok dayanamam...biliyorum iyi düşünmeliyimki iyi şeyler olsun...dr doğuştandır muhtemelen korkmayın dedi ama bunu gel yüreğime anlat.. ama bişey olmayacak...allah meleklerini korur.. hem tıp bu kadar gelişmişken tedavi olur geçer...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder